Frans van Drimmelen nieuwe voorzitter VUvereniging

Op 26 september 2020 is Frans van Drimmelen aangetreden als voorzitter van VUvereniging. Wie is deze VU-alumnus politicologie, en wat zijn z’n plannen? Een open gesprek over bescheidenheid, ambitie en identiteit vanuit zijn kantoor in Den Haag.

25-09-2020 | 14:53

Frans van DrimmelenWE ZITTEN HIER IN EEN BIJZONDERE SETTING. 
Ja, bij ons adviesbureau Dröge & van Drimmelen. We helpen ondernemingen en overheidsorganisaties met belangenbehartiging en strategische communicatie-ondersteuning. We zijn met vier directeuren, dames en heren gelijkelijk verdeeld. Niet omdat dat maatschappelijk of volgens het boekje moet, maar omdat het logisch is en daarom bij mij hoog op de agenda staat.

DAT IS NIET OVERAL VANZELFSPREKEND.
Verschillende invalshoeken zijn beter voor je creativiteit en daarmee je organisatie. Bedrijven of organisaties die daar niet aan mee doen gaan naar mijn overtuiging niet overleven. Dat geldt voor de VU natuurlijk net zo goed. En als dat niet vanzelf gaat, dan moet je actie ondernemen. Mensen misschien anders benaderen, stimuleren. Ik besef dat ik generaliseer, maar vrouwen zijn gemiddeld genomen te bescheiden. Bescheidenheid is op zich ook heel sympathiek, maar als dat leidt tot het idee dat je net niet goed genoeg bent, dan moet je als organisatie aandringen en vertrouwen geven. Deze karaktertrek past overigens ook bij de VU: een nu nog veel te bescheiden universiteit. 

DIE KENMERKENDE BESCHEIDENHEID VAN DE VU IS ER AL HEEL LANG.
Als je nu kijkt naar de Times Higher Education Impact Ranking, daar scoort de VU heel hoog, vooral op duurzaamheid. Daar mag je heel trots op zijn. Dat betekent dat je maatschappelijke impact van alle Nederlandse universiteiten de grootste is. Het is voor de VU niet alleen relevant om hoog in de rankings te scoren; het komt voortuit overtuiging dat je maatschappelijk je steentje bij wil dragen. En daar mag de VU echt minder bescheiden over zijn. Het is geen borstklopperij of gewauwel. De VU toont werkelijk aan te werken aan een betere wereld.

WAT IS JE RELATIE MET DE UNIVERSITEIT?
Die zit al generaties in de familie. Mijn overgrootmoeder reisde al naar Amsterdam om met de Vrouwen VU-hulp te vergaderen en er werden dubbeltjes gespaard in het VU-busje. Ik ben de derde generatie die aan de VU heeft gestudeerd. Politicologie, toen nog voornamelijk in de Van Eeghenstraat. Ik herinner het me als een knusse tijd. En we studeerden vaak met ons dispuut in het hoofdgebouw op de vierde verdieping. Die discipline had ik wel nodig.
Als er geargumenteerd moet worden gebruik ik nog altijd de praxeologische tafel van Brasz, onze hoogleraar die onder andere zei dat er in beleidsstukken ook ruimte moest zijn voor emotionele afwegingen. Dat is iets wat heel vaak vergeten wordt: de empathische kant van het maken van beleid.

HEB JE JE AL VERDIEPT IN DOSSIERS?
Een groot vraagstuk is natuurlijk hoe het verder moet met de voorgenomen fusie van het VUmc met het AMC. De bestuurlijke fusie kan ik me helemaal in vinden, zeker gezien de doelstellingen op het gebied van patiëntenzorg, die er aantoonbaar alleen maar beter van wordt. Een verdere fusie brengt allerlei ingewikkeldheden met zich mee, bijvoorbeeld de toekomst van de Medische Faculteit van de VU. Daarover moet het gesprek gevoerd worden. De VU mag trots zijn op een eigen medische opleiding waar ook ethische vraagstukken worden behandeld. Dat is onderdeel van onze identiteit en die blijven we bewaken. 
Een ander dossier wat heel belangrijk gaat worden is hoe we aan een vierde geldstroom gaan komen. Juist in combinatie met onze identiteit is het belangrijk dat je zelf bepaalt wat je wilt doen en daarbij niet alleen maar afhankelijk bent van de rijksoverheid. Het is belangrijk dat er fondsen worden geworven voor bijvoorbeeld specifiek onderzoek dat een relatie heeft met die identiteit. Dat is iets wat VUvereniging zich bijzonder aantrekt en wat in de komende jaren een grote rol gaat spelen.

HEEFT DAT NOG IMPACT OP DE VERENIGING?
Niet op identiteit, maar wel op activiteit. En dat geldt voor meer zaken. We zien bijvoorbeeld dat het ledenaantal de afgelopen tien jaar gedecimeerd is. Het is mijn ambitie om de komende drie jaar het aantal leden te vertienvoudigen. We moeten volop inzetten op het bereiken van alumni, maar ook mensen buiten de VU die het belangrijk vinden wat de VU doet en zich bij VUvereniging aansluiten. Mensen die aan de VU werken, doen dat vaak bewust en gemotiveerd. Diezelfde motivatie zou genoeg kunnen zijn om ook lid te worden van onze vereniging. Een lidmaatschap van zevenentwintig euro is voor de meeste alumni in elk geval geen financiële drempel.

WAARVOOR GAAN MENSEN VOOR ONS KIEZEN?
De afgelopen maanden heb ik met veel alumni gesproken die zich totaal niet bewust zijn van het bestaan van onze vereniging. Dat kan echt anders. We hebben een goed verhaal. Dat heeft met onze identiteit te maken, maar ook dat we in dit land drie bijzondere universiteiten hebben en wij de enige zijn die helemaal democratisch georganiseerd is. We kunnen laten zien dat er een hele grote groep mensen is die het belangrijk vindt wat de universiteit doet en dat ze samen met ons willen werken aan die betere wereld. Dat we daarmee ook echt legitimatie, maatschappelijk draagvlak, hebben. Dit is de tijd ervoor. We kunnen kiezen in tijden van gemakkelijk populisme voor een universiteit die staat voor zijn eigen waarden.