'Ik vond geneeskunde een nare studie, maar het vak is geweldig'

Op 20 februari 2017 organiseerde VUvereniging een avond met Bert Keizer over zijn nieuwste boek Vroeger waren we onsterfelijk. Als gepensioneerd verpleeghuisarts en nu werkzaam bij de Levenseindekliniek is het voor hem een mooi moment om een tipje van de sluier op te lichten over zijn leven en werk in een nieuwe bundel met verhalen, beschouwingen en herinneringen. Zo’n 150 mensen waren naar de Ruïnekerk in Bergen gekomen om naar deze humorvolle meesterverteller te luisteren. 

 
Bert Keizer liet in de sixties het geloof voor wat het was en vertrok naar Engeland om dichter bij zijn grote idolen The Beatles te zijn. In Engeland, tijdens zijn studie filosofie, kwam hij erachter dat hij geen groot denker was en besloot een richting te zoeken waar hij meer met feiten bezig zou zijn. Het werd medicijnen. “Ik vond geneeskunde een nare studie, maar het vak is geweldig”.
 
Aan de hand van een aantal anekdotes over de dood van zijn moeder en de behandeling van patiënten in de Levenseindekliniek, snijdt Keizer het thema euthanasie bij dementie aan. Hij is er dagelijks mee bezig en uit zijn verhalen spreekt een enorme betrokkenheid bij zijn patiënten en zorgvuldige afwegingen bij het wel of niet kunnen uitvoeren van euthanasie bij ondraaglijk lijden. “Ik ben goed in sterfbedden”, zegt hij er zelf over.
 
In de discussie met het publiek komen allerlei weetjes en tips rond dementie en de afwegingen om wel of niet euthanasie toe te passen aan de orde.
Leeftijd is een belangrijke factor in het krijgen van dementie. Zo’n 50% van alle 90-plussers krijgt de ziekte. Sinds de opkomst van de scan is dementie interessant geworden voor de neurologie. Er zijn inmiddels zo’n 38.000 artikelen over dementie verschenen. Men is echter nog geen stap verder gekomen in de genezing van de ziekte.
Het wel of niet euthanaseren van dementiepatiënten hangt volgens Keizer niet af van de aanwezigheid van een wilsverklaring van de patiënt. Hij kijkt zelf als arts in de Levenseindekliniek altijd naar de situatie van de patiënt op het moment zelf. Hij adviseert het publiek wel om een jonge zegsman of -vrouw te zoeken die voor je kan optreden als je zelf dementiepatiënt wordt. Het liefst een kind of kennis, maar nog beter is een kleinkind.
 
Het was een avond vol anekdotes, humor, levenslessen en discussie.

Georganiseerd in samenwerking met de Protestantse Gemeente Bergen.

Over Bert Keizer
Bert Keizer verwierf landelijke bekendheid met de bestseller Het refrein is Hein - Leven en sterven in een verpleeghuis. Hij schreef daarnaast boeken als Vroeger waren we onsterfelijk, Waar blijft de ziel, Onverklaarbaar Bewoond en Tumult bij de uitgang. Keizer is ook columnist van Trouw en van Medisch Contact. 

Zie ook